پایگاه خبری - اطلاع‌رسانی وب ‌دا - خراسان شمالی
چهارشنبه ٤ خرداد ١٤٠١ -
»
اخبار زیر مجموعه های علوم پزشکی خراسان شمالی


گزارش بازدید وب سایت :

کاربران آنلاین : ۱۳ نفر

تعداد بازدید های امروز : ۳۸۰ مورد

تعداد بازدید های کل : ۲۴۲۲۰۵۱ مورد

چهارشنبه ٢٢ دی ١٤٠٠ ساعت ١٢:٣٤ ب.ظ   ( بازدید : 122 نفر )

در روزگاری که بسیاری از خانواده‌ها از کم تحرک شدن فرزندان خود گلایه‌مند و نگران هستند، برخی خانواده‌ها نیز از تحرک بیش از اندازه کودکان خود می‌گویند و به دنبال راهکاری برای رفع مشکل خود و فرزندان شان هستند. کارشناسان و صاحب‌نظران، عامل برخی تحرک های مفرط کودکان را بیش فعالی اعلام می‌کنند و این اختلال را حالتی می‌دانند که در آن کودک به نحوی مفرط و بیش از اندازه فعال و پر جنب‌‌و‌جوش است.

به گزارش پایگاه خبری وب‌دا، تحرک زیاد این کودکان نه تنها خود آن ها را بلکه اطرافیان، همکلاسی‌ها و مسئولان مدرسه و معلمان را دچار مشکل می‌کند. رئیس گروه بیماری های غیرواگیردار معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، اطلاعات و دانستنی هایی مفید برای خانواده ها در خصوص بیش فعالی کودکان ارائه می کند.

«روح ا... یزدانی» با بیان این که اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) الگویی از مشکلات است که معمولاً در کودکی ایجاد می شود، می افزاید: معمولاً والدین و معلمان با این علایم که کودک، بیش از حد معمول فعالیت و تحرک دارد، دائم حواسش پرت می شود، نمی تواند حتی برای مدت کوتاهی مشغول یک کار ثابت باشد، تکانشی است یعنی بدون فکر و ناگهانی دست به کاری می زند و تمرکز کردن برایش خیلی سخت و دشوار است، متوجه  بیش فعالی کودک می شوند.

وی با بیان این که بسیاری از ما حداقل برخی علایم یاد شده را در خود داریم ولی دچار اختلال نقص توجه و بیش فعالی نیستیم، اضافه می کند: زمانی می توان گفت فردی به ADHD مبتلاست که علایم ذکر شده، ارتباطش با سایر افراد یا وضعیت شغلی یا تحصیلی اش را دچار مشکل کند.

وی در پاسخ به این سوال که با گذشت زمان چه اتفاقی می افتد؟ می گوید: این اختلال با افزایش سن بهتر می شود ولی ممکن است در بزرگ سالی هم ادامه پیدا کند، در این صورت معمولاً بیش فعالی تخفیف پیدا می کند ولی رفتارهای تکانشی، ضعف تمرکز و ریسک پذیری ممکن است بدتر شود. به گفته وی، این مسائل ممکن است با یادگیری، کار و نحوه ارتباط فرد با دیگران تداخل پیدا کند.

رئیس گروه بیماری های غیرواگیردار معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی ادامه می دهد: افسردگی، اضطراب، اعتماد به نفس پایین و سوءمصرف مواد در بزرگ سالان مبتلا به ADHD شایع است.

اختلال نقص توجه و بیش فعالی چطور تشخیص داده می شود؟ «یزدانی» به این سوال نیز این گونه پاسخ می دهد: اگر شما در سنین کودکی و نوجوانی هستید و احساس می کنید مشکلاتی که به آن ها اشاره شد در شما وجود دارند، می توانید به سرویس های خدمات سلامت روان کودکان و نوجوانان (CAMHS) یا سرویس خدمات کودکان مراجعه کنید. 
 
وی اظهارمی کند: کارکنان متخصص برای شما یک مصاحبه تشخیصی یک تا 2 ساعته انجام می دهند و راجع به اوایل کودکی و مشکلات فعلی شما از خانواده یا مدرسه تان اطلاعاتی می گیرند و اگر با گذشت زمان و در صورتی که علایم اختلال تا بزرگ سالی ادامه پیدا کند، فرد از سرویس های خدمات کودکان و نوجوانان به سرویس های خدمات بزرگ سالان منتقل می شود.

وی در پاسخ به این سوال که اختلال نقص توجه و بیش فعالی چقدر شایع است؟ نیز بیان می کند: به نظر می رسد این اختلال در پسرها بیش از دخترها وجود داشته باشد، از طرفی حدود 3 تا 5 نفر از هر 100 کودک دبستانی به ADHD مبتلا هستند و بیش از 2 نفر از هر 3 کودک مبتلا به ADHD تا دوره نوجوانی همچنان علامت دار باقی می مانند که این میزان در بزرگ سالی به 2 نفر از هر 3 نفر می رسد.

فرد مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه چه علایمی را تجربه می کند؟ رئیس گروه بیماری های غیرواگیردار معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی در پاسخ به این سوال نیز اظهار می کند: اگر به این اختلال مبتلا باشید متوجه می شوید که بی دقت هستید، به جزئیات توجه نمی کنید، به خصوص در مواردی که احساس می کنید موضوع کسل کننده است حواس تان به راحتی پرت می شود.

وی با بیان این که اگر مبتلا به این اختلال باشید برای تان سخت است که به صحبت دیگران گوش کنید، می افزاید: به همین خاطر مرتب حرف شان راقطع می کنید یا جمله شان را برای شان تمام می کنید یا این که در مواقعی که نباید چیزی بگویید، حرف می زنید.

وی علت ایجاد اختلال نقص توجه و بیش فعالی را نیز تشریح و اضافه می کند: به نظر می رسد که ژن ها در ایجاد آن نقش داشته باشند و در یک سوم موارد حداقل یکی از والدین فرد مبتلا، علایم مشابهی داشته است. «یزدانی» خاطرنشان می کند: به نظر می رسد در صورتی که مادر در حین بارداری یا زایمان دچار مشکلاتی شده باشد، احتمال ایجاد ADHD در کودک بیشتر شود که این مشکلات شامل مصرف مواد یا دارو در حین بارداری، وزن کم نوزاد در حین تولد، عفونت های مغزی، تماس با سموم یا برخی شرایط استرس زا برای مادر است.

یزدانی ادامه می‌دهد: بزرگ‌سالان می توانند در این مورد با روان پزشک صحبت و سود و زیان های درمان های طبی و روان درمانی را مرور کنند و هر یک از این درمان ها را به تنهایی یا توأم با هم انجام دهند.


منبع : وب دا چاپ مطلب ارسال خبر به دوستان



رتبه بندی شما به مطلب فوق:

دیدگاه‌ها 0 نظر

این مطلب فاقد نظر می باشد.